Έξω επικονδυλίτιδα ή Αγκώνας του Τενίστα.

Η φλεγμονή του έξω επικονδύλου του βραχιονίου είναι μία πολύ συχνή και ιδιαίτερα ενοχλητική πάθηση για τον ασθενή. Σε ετήσια βάση το 1-3% όλων των ενηλίκων θα παρουσιάσει συμπτώματα. Ανήκει στα σύνδρομα υπέρχρησης, μια ομάδα παθήσεων οι οποίες οφείλονται σε επαναλαμβανόμενη χρόνια καταπόνηση.

Προσβάλλει την κατάφυση του Κοινού Κερκιδικού Εκτείνοντα τον Καρπό μυ στον έξω βραχιόνιο επικόνδυλο. Εκδηλώνεται με εντοπισμένο πόνο ή καύσος στην έξω επιφάνεια του αγκώνα και επιδεινώνεται με τις κινήσεις και την καταπόνηση. Επίσης παρατηρείται ελάττωση της δύναμης δραγμού. Τις περισσότερες φορές πάσχει το κυρίαρχο άκρο.

Ονομάζεται και αγκώνας του τενίστα γιατί παρατηρείται συχνά σε αθλητές τένις λόγω της συνεχούς καταπόνησης των εκτεινόντων τενόντων. Δεν αφορά μόνον αυτούς φυσικά. Χειρώνακτες, όπως βαφείς, υδραυλικοί, ξυλουργοί, αλλά και αυτοκινητιστές, χειριστές μηχανημάτων, γενικά επαγγελματίες οι οποίοι πραγματοποιούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις σε συνδυασμό με άρση βάρους παρουσιάζουν έξω επικονδυλίτιδα πολύ συχνά. Η συχνότερη ηλικία είναι από 30 έως 50 ετών με παρόμοια ποσοστά σε άνδρες και γυναίκες.

Παθολογοανατομικά πρωτοεμφανίζεται με μικρές ρήξεις στην κατάφυση του τένοντα του κοινού κερκιδικού εκτείνοντα τον καρπό στην κατάφυσή του στον έξω επικόνδυλο του βραχιονίου οστού. Ιστολογικά παρουσιάζεται υπερπλασία του ινώδους και αποδιοργάνωση του κολλαγόνου.

Κατά την κλινική εξέταση ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός πιθανόν να παρατηρήσει μικρό οίδημα στην έξω επιφάνεια του αγκώνα, ενώ θα διαπιστώσει άλγος κατά την ψηλάφηση του έξω επικονδύλου. Επίσης η ισχύς του δραγμού θα είναι ελαττωμένη και θα εκλύεται πόνος κατά την προσπάθεια έκτασης του καρπού και των δακτύλων υπό αντίσταση. Η παθητική κάμψη του καρπού με το αντιβράχιο σε πρηνισμό είναι επίσης επίπονη.

Η απλή ακτινογραφία είναι συνήθως χωρίς ευρήματα. Πιθανόν να φανεί επασβέστωση στην περιοχή, ενδεικτική της χρονιότητας της φλεγμονής. Η μαγνητική τομογραφία δεν είναι απαραίτητη για τη διάγνωση. Θα δείξει πάχυνση του τένοντα, οίδημα και εκφύλιση. 

Η πιο ενδεδειγμένη εξέταση είναι το υπερηχογράφημα της περιοχής. Θα δείξει την πάχυνση, το οίδημα και την πιθανή επασβέστωση. Είναι δυναμική εξέταση, γρήγορη και εύκολα ανεκτή από τον ασθενή.

Η θεραπεία της έξω επικονδυλίτιδας είναι κατά βάση συντηρητική. Το 95% των ασθενών βλέπουν βελτίωση ακολουθώντας την συντηρητική οδό.

Περιλαμβάνει την τροποποίηση της δραστηριότητας, την παγοθεραπεία, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, την φυσικοθεραπεία, τις εγχύσεις υπό υπερηχογραφικό έλεγχο.

Η χρήση της ειδικής περιχειρίδας, με αποφόρτιση του μέλους, χορήγηση αγωγής με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη από το στόμα και παγοθεραπεία είναι η αγωγή πρώτης γραμμής. Ο ασθενής αναζητά την δραστηριότητα η οποία προκαλεί την ενόχληση και φροντίζει να την τροποποιήσει. Αντίστοιχα ο αθλητής διορθώνει τυχόν λάθη στην τεχνική του.

Εφόσον η ενόχληση επιμένει, παρά την συμμόρφωση του ασθενούς, τότε συνιστάται η ενεσοθεραπεία στην περιοχή, πάντα υπό υπερηχογραφικό έλεγχο, ώστε να γίνει στοχευμένα. Οι ουσίες οι οποίες εγχύονται ποικίλουν. Η χρήση στεροειδών (κορτιζόνης) είναι η κλασική δοκιμασμένη μέθοδος, η οποία αν και αποτελεσματική ως προς την υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να δημιουργήσει άλλου είδους επιπλοκές, όπως η εκφύλιση του τένοντα και ο αυξημένος κίνδυνος ρήξης.

Οι σύγχρονες τεχνικές περιλαμβάνουν εγχύσεις στοχευμένες με υπέρηχο. Αυτές μπορεί να είναι σκευάσματα τα οποία περιέχουν μανιτόλη (ισχυρό αποιδηματικό) και υαλουρονικό οξύ με πολύ καλά αποτελέσματα. Γίνονται 2 συνεδρίες με διαφορά 7 ημερών.

Η έγχυση PRP (platelet-rich plasma) είναι επίσης μία εξαιρετική επιλογή. Εγχύεται αυτόλογο διήθημα πλάσματος πλούσιο σε αιμοπετάλια στον τένοντα. Επάγει την επούλωση των μικρών ρήξεων του τένοντα και μία συνεδρία είναι συνήθως αρκετή ώστε ο ασθενής να δει ύφεση των συμπτωμάτων εντός δύο εβδομάδων.

Η χειρουργική θεραπεία, είτε ανοιχτά, είτε αρθροσκοπικά προτιμάται σε εξαιρετικές περιπτώσεις 5% όπου κάθε άλλη μέθοδος έχει αποτύχει και τα ενοχλήματα επιμένουν για περισσότερο από 6-12 μήνες. Γίνεται καθαρισμός της κατάφυσης από το φλεγμονώδες υλικό και την επασβέστωση και αντιμετωπίζεται πιθανή συμμετοχή και της άρθρωσης.

Σημασία έχει κάθε φορά να επιλέγεται η ιδανική λύση για τον κάθε ασθενή. Η σύγχρονη Ιατρική απαιτεί θεραπείες εξατομικευμένες στις ανάγκες και ιδιαιτερότητες του κάθε ανθρώπου, ώστε να επιτυγχάνεται το βέλτιστο αποτέλεσμα.

© 2020 Ορθοπαιδικό Ιατρείο Φυλακτού Αριστοτέλη. Ν. Τσόντζα 3 ΤΚ 50131 Κοζάνη, Ελλάδα